Het is alweer zaterd...oh, wacht, woensdag...
Hoog tijd voor een update dus. Niet zoveel zin in een uitgebreid verhaal, dus bij deze alleen wat hoogtepunten (ja, ja, na 3 weken begint dit weblog al te verzanden).
ARC
Vorige week woensdag heb ik eindelijk mijn Alien Registration Card gekregen. Hoera! De ARC geldt als Japans identificatiebewijs en dus heb ik nu meer rechten dan een toerist. Ik kan er bijv. lid mee worden van de bibliotheek of videotheek en ik kan een telefoon aanschaffen. Dat laatste heb ik inmiddels gedaan. Kan ik eindelijk bellen en gebeld worden (hoewel dat meer neerkomt op mailen en gemaild worden, aangezien dat veel goedkoper is en vrijblijvender als het gaat om de tijd van beantwoorden) en heeft daarnaast als fijne bijkomstigheid dat ik nu weer een klok op zak heb (heb geen polshorloge). Hoef ik m'n Nintendo DS niet meer als klok mee te nemen :) Voor geinteresseerden in de telefoon, het is een FOMA SH706i. Zegt mij zelf verder niks, maar zit van alles en nogwat op waarvan ik niet weet hoe het werkt :)
Telefoon kopen was nog een heel gedoe. Bankpas bleek niet te werken, creditcard ook niet, dus uiteindelijk moet ik maandelijks al de rekening komt die betalen bij de Convenience Store. Op zich niet zo'n probleem, maar wel jammer.
Baito
Verder ben ik naar de immigratiedienst geweest om toestemming aan te vragen te mogen werken naast de studie. Die toestemming heb ik inmiddels binnen. Hij moet nog bestempeld worden door de school en dan moet ik nogmaals naar de immigratiedienst om 't officieel te maken.
Fiets
Inmiddels ook een fiets gekocht. Het is een nieuwe en moet nog in elkaar gezet worden, dus ik heb 'm nog niet, maar kan niet wachten tot ik er op kan fietsen. Ten eerste gaat me dat veel tijd schelen, zeker als ik naar school moet (is nu met de trein 45 min en 2x overstappen terwijl de school minder dan 6 km van huis is), en daarnaast veel geld, zo'n 25,- per week. Binnen 1,5 week heb ik 'm.
School
Ik zit amper 3 weken op school en heb inmiddels al een tentamen moeten doen dat zou bepalen of ik wel of niet door mocht naar het volgende 'jaar'. De tentamens lopen namelijk (blijkbaar) niet gelijk met de semesters, wat dus kan betekenen dat iemand die nog geen 3 weken de studie volgt al geconfronteerd wordt met een tentamen over 200 kanji. Gelukkig kregen we een aantal dagen van te voren een overzicht van welke leeswijzen (er zijn er meerdere) bij welke kanji het belangrijkst
zijn en kon ik me daarop concentreren. Uiteindelijk
bleek het tentamen behoorlijk eenvoudig en mag ik gewoon door naar de volgende 200 :)
En verder...
Qua vrije tijd veel dingen gedaan met Thomas (en een Nederlandse vriend van hem) en met Ruri, voornamelijk op het gebied van karaoke en eten. Zo zijn we twee keer naar AMA geweest, een Indiaas/Nepalees curryrestaurant dichtbij de guest house waar we 4 jaar geleden verbleven en die te lekkere Saag Mutton maakt, heb ik nog meer curry gegeten tijdens het Thai Festival in Yokohama en zijn we met z'n vieren ook nog wezen all-you-can-eat yakiniku-en (soort indoor barbecue). Oh ja, en gisteren naar een raamen(noedels)-tent geweest waar je precies kon aangeven hoe sterk de soep moest zijn, hoeveel knoflook, hoe pittig, wel/geen vlees/bosui, etc. Was wel lekker maar niet zoooo bijzonder. De Japanners denken er blijkbaar anders over want er stond een enorme wachtrij!! Ik snap de lol toch niet helemaal. Het is leuk dat je zelf zoveel mag bepalen, maar ondertussen zit je aan een bar met links en rechts van je een schotje, waardoor je je buren niet kan zien, voor je een gordijntje, zodat je het personeel niet kan zien, dus gezellig is het niet. En je hoort nog steeds overal geluid vandaan komen, dus tijd voor jezelf kun je 't ook niet echt noemen. Naja, was alsnog wel aardig om eens geprobeerd te hebben :)
Zow, zijn we voorlopig weer even bij. Nu proberen de komende week niet alteveel mee te maken.... ;)
Tot de volgende blog :)
woensdag 29 oktober 2008
zaterdag 18 oktober 2008
Een week van tegen- en meevallers
Het is alweer zaterdag en dat betekent dat er wederom weer een week voorbij is. Een week waarin ik veel heb geprobeerd wat mislukte, maar ook een zeer vermakelijke week.
Ongeveer anderhalve week geleden heb ik de Alien Registration Card aangevraagd en twee bewijzen van die aanvraag ontvangen (gekocht). Die bewijzen zouden ongeveer evenveel toegang tot dingen kunnen verlenen als de kaart zelf, maar heb er tot nu to weinig (doch niet niks) aan gehad.
Het enige succes dat ik ermee geboekt heb is het openen van een bankrekening, gisteren (wel belangrijk!). Toen ik vorige week bij de Mitsubishi UFJ Bank vroeg wat ik nodig had om een rekening te openen was het antwoord: zo'n bewijs van aanvraag, m'n paspoort en een inkan/hanko, oftewel een naamstempel, wat de Japanners gebruiken i.p.v. een handtekening onder documenten etc. Die had ik natuurlijk niet, en heb die gelijk laten maken. Dat duurde ongeveer een week en afgelopen donderdag was ie dan klaar. Terug naar de bank.
Nu was het antwoord ineens: 'je moet minimaal al 6,5 maand in Japan wonen voordat je een rekening kan openen. Leuk dat ze dat niet een week eerder hebben verteld...
Vervolgens thuis op internet gekeken en het schijnt dat er inderdaad een aantal banken is dat dit soort dingen doet en zegt, maar dat het geen vaste regels zijn. Oftewel, als ik de volgende dag naar dezelfde bank zou gaan en er zou iemand anders zitten, dan had het wellicht wel gekund.
Ik had geen zin om dat uit te proberen en ben naar een volgens 'lotgenoten' op internet 'buitenlandervriendelijke' bank gegaan in een wijk waar van de mensen die op straat rondlopen een derde buitenlands is (Hiroo, nabij mijn taalschool) en daar was het in een uurtje allemaal geregeld. Ik heb nu een Japanse rekening en de pinpas krijg ik volgende week. Jeuh!
Met een rekeningnummer kon ik, dacht ik, ook een mobiele telefoon aanschaffen. Dus op naar de Docomo-shop bij mij in de buurt. Daar bleek echter weer dat het bewijs van aanvraag van de ARC niet voldoende was en ik moet dus tot a.s. woensdag wachten tot ik die kaart echt in handen heb. Grrr...
Ik ben wel blij dat, ondanks dat het veel moeite en energie kost, in staat ben om nu in het Japans dit soort aanvragen te doen en als iets niet kan of geweigerd wordt, ik meestal ook wel snap waarom dan (wat niet gelijk staat aan dat ik het ermee eens ben).
Vandaag ga ik proberen een fiets te kopen. Die moet ook op je naam gezet worden, dus ik ben benieuwd of dat zonder ARC kan... (ik vrees voor het antwoord daarop). Hoe sneller ik een fiets heb hoe beter, want ik ben nu op schooldagen toch ongeveer 4 euro kwijt en dat is dus zo 20 euro per week voor school alleen al. Zonde, aangezien het niet hoeft...
Wat heb ik verder gedaan afgelopen week?
Met Thomas naar de Tokyo Game Show geweest (in Chiba, maar je moet er wat voor overhebben). Was wel leuk, maar heel druk, dus je kon bijna niets spelen. Ook zijn we naar een swanky bar genaamd Neko-Hachi geweest, een sigaren en whisky bar die vooral voort blijft bestaan door de stamgasten en de prijzen en overall swankiness. We hebben in totaal 2 andere gasten gezien, maar aangezien er aan de bar ongeveer 7 mensen konden zitten betekent dat toch nog wel een redelijke bezetting (voor een doordeweekse dag). We hebben er een glas Evermore, 21 jaar oude whisky gedronken en die smaakte goed. Onze portemonnee (vooral die van mij) kon niet meer aan dus daar hebben we het ook maar bij gelaten.
Gisteren zijn we nog voor een karaoke all-nighter gegaan. Vreemd genoeg vandaag niet schor, noch een kater, noch moe. Nu al gewend...? :)
Hmm, nog genoeg andere dingen gedaan, maar ik vind het wel weer even mooi zo! Ik ga maar eens op fietsenjacht (kan een kort tripje worden, maarja)!
Ongeveer anderhalve week geleden heb ik de Alien Registration Card aangevraagd en twee bewijzen van die aanvraag ontvangen (gekocht). Die bewijzen zouden ongeveer evenveel toegang tot dingen kunnen verlenen als de kaart zelf, maar heb er tot nu to weinig (doch niet niks) aan gehad.
Het enige succes dat ik ermee geboekt heb is het openen van een bankrekening, gisteren (wel belangrijk!). Toen ik vorige week bij de Mitsubishi UFJ Bank vroeg wat ik nodig had om een rekening te openen was het antwoord: zo'n bewijs van aanvraag, m'n paspoort en een inkan/hanko, oftewel een naamstempel, wat de Japanners gebruiken i.p.v. een handtekening onder documenten etc. Die had ik natuurlijk niet, en heb die gelijk laten maken. Dat duurde ongeveer een week en afgelopen donderdag was ie dan klaar. Terug naar de bank.
Nu was het antwoord ineens: 'je moet minimaal al 6,5 maand in Japan wonen voordat je een rekening kan openen. Leuk dat ze dat niet een week eerder hebben verteld...
Vervolgens thuis op internet gekeken en het schijnt dat er inderdaad een aantal banken is dat dit soort dingen doet en zegt, maar dat het geen vaste regels zijn. Oftewel, als ik de volgende dag naar dezelfde bank zou gaan en er zou iemand anders zitten, dan had het wellicht wel gekund.
Ik had geen zin om dat uit te proberen en ben naar een volgens 'lotgenoten' op internet 'buitenlandervriendelijke' bank gegaan in een wijk waar van de mensen die op straat rondlopen een derde buitenlands is (Hiroo, nabij mijn taalschool) en daar was het in een uurtje allemaal geregeld. Ik heb nu een Japanse rekening en de pinpas krijg ik volgende week. Jeuh!
Met een rekeningnummer kon ik, dacht ik, ook een mobiele telefoon aanschaffen. Dus op naar de Docomo-shop bij mij in de buurt. Daar bleek echter weer dat het bewijs van aanvraag van de ARC niet voldoende was en ik moet dus tot a.s. woensdag wachten tot ik die kaart echt in handen heb. Grrr...
Ik ben wel blij dat, ondanks dat het veel moeite en energie kost, in staat ben om nu in het Japans dit soort aanvragen te doen en als iets niet kan of geweigerd wordt, ik meestal ook wel snap waarom dan (wat niet gelijk staat aan dat ik het ermee eens ben).
Vandaag ga ik proberen een fiets te kopen. Die moet ook op je naam gezet worden, dus ik ben benieuwd of dat zonder ARC kan... (ik vrees voor het antwoord daarop). Hoe sneller ik een fiets heb hoe beter, want ik ben nu op schooldagen toch ongeveer 4 euro kwijt en dat is dus zo 20 euro per week voor school alleen al. Zonde, aangezien het niet hoeft...
Wat heb ik verder gedaan afgelopen week?
Met Thomas naar de Tokyo Game Show geweest (in Chiba, maar je moet er wat voor overhebben). Was wel leuk, maar heel druk, dus je kon bijna niets spelen. Ook zijn we naar een swanky bar genaamd Neko-Hachi geweest, een sigaren en whisky bar die vooral voort blijft bestaan door de stamgasten en de prijzen en overall swankiness. We hebben in totaal 2 andere gasten gezien, maar aangezien er aan de bar ongeveer 7 mensen konden zitten betekent dat toch nog wel een redelijke bezetting (voor een doordeweekse dag). We hebben er een glas Evermore, 21 jaar oude whisky gedronken en die smaakte goed. Onze portemonnee (vooral die van mij) kon niet meer aan dus daar hebben we het ook maar bij gelaten.
Gisteren zijn we nog voor een karaoke all-nighter gegaan. Vreemd genoeg vandaag niet schor, noch een kater, noch moe. Nu al gewend...? :)
Hmm, nog genoeg andere dingen gedaan, maar ik vind het wel weer even mooi zo! Ik ga maar eens op fietsenjacht (kan een kort tripje worden, maarja)!
zaterdag 11 oktober 2008
En dat is eeen...
Inmiddels is het weer zaterdag en dat betekent dat er alweer een week voorbij is sinds aankomst in Japan. One down, 51 to go...
.
Realiseer me nog steeds niet altijd dat ik hier nog wel even zit en dat dus niet elke dag perse optimaal benut hoeft te worden. Als in 'ik moet echt nog dit of dat gegeten hebben voor ik weer wegga', want dat weggaan duurt toch nog wel even :)
Inmiddels 3 schooldagen achter de rug. De grammatica (3 lessen per week) valt tot nu toe mee, de kanji zijn nog wel lastig, maar ik ga er m'n best voor doen. Ik merk wel dat ze beter blijven hangen als je ze tijdens een les en niet zelf thuis probeert te leren.
Gisteren kwam Thomas aan in Japan voor een 3 weken durende vakantie. Het is alweer ruim 4 jaar geleden dat we samen in Tokyo rondzworven, maar het was geen enkel moment vreemd om elkaar hier weer te zien.
We hebben de vrijdagavond goed besteed, met sushi, karaoke, een bezoekje aan de Engelse pub The Hub (waar we ooit de beruchte "wodka" Spiritus hebben gepoogd te drinken) en de 300yen Bar, die nu de Coins Bar heet, omdat de drankjes er niet meer 300 yen zijn (maar 315).
Vandaag voor het eerst met mijn nieuwe camera verder dan 100 meter van huis gegaan. Goed ingepakt in een vest ben ik een verlaat verjaardagscadeautje gaan kopen voor Thomas. Daarvoor ging ik naar Kappabashi-doori, oftewel het keukengerei-district.
In deze (lange) straat zitten allerlei winkels die keuken/restaurant gerelateerde dingen verkopen. Restauranteigenaars komen hier hun inkopen doen, maar ook (voornamelijk) veel 'gewone' mensen en toeristen weten hun weg hiernaartoe te vinden.
Mijn doel was het kopen van een plastic replica van een stuk oo-toro, oftewel het beste stukje van de tonijn (en het duurste) en een van Thomas' favoriete sushi. Daarin ben ik geslaagd (en ik heb ook een stukje Ikura met komkommer voor mezelf gekocht, niet omdat ik dat zo lekker vind, maar hij lijkt zo verdraaid goed op 'da real thing'):
Omdat ik toch al in de buurt was, ben ik toen gelopen naar Asakusa, de 'oude' wijk van Tokyo, waar ik mijn camera nog wat verder wilde uitproberen. Ik heb nog een hoop te leren en kreeg niet alles voor elkaar wat ik wilde, maar het was ook niet geheel voor niets.
Aangezien ik toch in Asakusa was ben ik ook nog even langs een winkeltje geweest dat bekend staat om z'n senbei (soort rijstcrackers) en er daar enkele gekocht (heb me ingehouden vanwegen de financien, 'tis immers geen vakantie :))
Hoe ze smaken weet ik nog niet..... :)
.
Realiseer me nog steeds niet altijd dat ik hier nog wel even zit en dat dus niet elke dag perse optimaal benut hoeft te worden. Als in 'ik moet echt nog dit of dat gegeten hebben voor ik weer wegga', want dat weggaan duurt toch nog wel even :)
Inmiddels 3 schooldagen achter de rug. De grammatica (3 lessen per week) valt tot nu toe mee, de kanji zijn nog wel lastig, maar ik ga er m'n best voor doen. Ik merk wel dat ze beter blijven hangen als je ze tijdens een les en niet zelf thuis probeert te leren.
Gisteren kwam Thomas aan in Japan voor een 3 weken durende vakantie. Het is alweer ruim 4 jaar geleden dat we samen in Tokyo rondzworven, maar het was geen enkel moment vreemd om elkaar hier weer te zien.
We hebben de vrijdagavond goed besteed, met sushi, karaoke, een bezoekje aan de Engelse pub The Hub (waar we ooit de beruchte "wodka" Spiritus hebben gepoogd te drinken) en de 300yen Bar, die nu de Coins Bar heet, omdat de drankjes er niet meer 300 yen zijn (maar 315).
Vandaag voor het eerst met mijn nieuwe camera verder dan 100 meter van huis gegaan. Goed ingepakt in een vest ben ik een verlaat verjaardagscadeautje gaan kopen voor Thomas. Daarvoor ging ik naar Kappabashi-doori, oftewel het keukengerei-district.
In deze (lange) straat zitten allerlei winkels die keuken/restaurant gerelateerde dingen verkopen. Restauranteigenaars komen hier hun inkopen doen, maar ook (voornamelijk) veel 'gewone' mensen en toeristen weten hun weg hiernaartoe te vinden.Mijn doel was het kopen van een plastic replica van een stuk oo-toro, oftewel het beste stukje van de tonijn (en het duurste) en een van Thomas' favoriete sushi. Daarin ben ik geslaagd (en ik heb ook een stukje Ikura met komkommer voor mezelf gekocht, niet omdat ik dat zo lekker vind, maar hij lijkt zo verdraaid goed op 'da real thing'):
Omdat ik toch al in de buurt was, ben ik toen gelopen naar Asakusa, de 'oude' wijk van Tokyo, waar ik mijn camera nog wat verder wilde uitproberen. Ik heb nog een hoop te leren en kreeg niet alles voor elkaar wat ik wilde, maar het was ook niet geheel voor niets.
Aangezien ik toch in Asakusa was ben ik ook nog even langs een winkeltje geweest dat bekend staat om z'n senbei (soort rijstcrackers) en er daar enkele gekocht (heb me ingehouden vanwegen de financien, 'tis immers geen vakantie :))
Hoe ze smaken weet ik nog niet..... :)
woensdag 8 oktober 2008
School, visumstuff & things that go flash in the night
School
Gisteren was het tijd voor de plaatsingstest die zou bepalen in welke klas (op welk niveau) ik terecht zou komen. De test bestond voornamelijk uit het hardop oplezen van zinnen met veel kanji (=chinese karakters). Dat ging best wel goed. Daarna moest ik een aantal grammatica-vragen beantwoorden. Dat ging ho-pe-loos slecht.
Derhalve wilde de directeur en de testafnemer me aanvankelijk in de "Beginner 3"-klas stoppen. Dat klonk me wel erg laag in de oren en dus kwam ik met het argument dat ik het officiele niveau ３級(3kyuu), oftewel conversatieniveau zonder probleem zou moeten kunnen halen en toen werd besloten dat ik de "Intermediate 1"-klas zou mogen proberen. Jeuh!
Dussssss... zat ik vandaag om 13:30 met 3 klasgenoten in de Intermediate 1 klas te luisteren naar hoe je moet zeggen hoe iemand iemand anders iets laat doen/toestaat. Het bleek niet zo moeilijk en ik was blij dat ik niet in beginner 3 zat. Iedereen was verbaasd dat dat uberhaupt ooit was overwogen en de docente vroeg zich af of ik niet een niveau te laag zat.
Dat laatste denk ik niet. Het zou kunnen, maar een beetje herhaling kan absoluut geen kwaad (mijn grammatica is immers niet zo goed). Ik heb gezegd dat ik het nog een weekje aanzie, maar eigenlijk heb ik wel min of meer besloten gewoon in deze klas te blijven.
Morgen is het kanji-tijd. We zijn benieuwd.... Ik denk dat het niet zo heel moeilijk zal zijn (gezien de karakters die m'n klasgenoten gisteren hebben geleerd - o.m. 走る、歩く ＋ 場所).
Visumstuff
Vanochtend naar het registratiekantoor van de wijk waar ik in verblijf geweest en daar een gaijincard, of Alien Registration Card, aangevraagd. Daarmee kan ik me legitimeren i.p.v. met mijn paspoort en kan ik een werkvergunning aanvragen, bankrekening openen en mobiele telefoon kopen. Omdat het 2 weken duurt totdat ik die kaart krijg heb ik 2 bewijzen van aanvraag aangevraagd en direct gekregen zodat ik die dingen alvast kan gaan doen. Morgen maar een bankrekening openen dan maar...? We see well....
& things that go flash in the night...!
Ok, ok, ik kon het niet laten en heb ondanks de stijgende yen, het stemmetje in m'n hoofd dat zegt'geduld' en wat er nog meer zij de Nikon D90 gekocht. Hoeveel ie kostte ga ik niemand mee lastig vallen (inclusief mijzelf), maar in ieder geval heb ik er vooralsnog geen spijt van. Tot nu toe heb ik alleen nog foto's in auto-modus genomen, thuis en buiten (het was avond, vandaar de titel van dit stukje) en ben tot nu toe erg onder de indruk. Ik snap nog heel veel niet en de volledig Japanse handleiding helpt daar ook niet erg bij, maar dat komt nog wel. Voordat de herfstkleuren hun intrede doen kan ik in ieder geval nog even oefenen (en dat ga ik ook zeker doen!)
Foto's volgen (echt waar)!
Gisteren was het tijd voor de plaatsingstest die zou bepalen in welke klas (op welk niveau) ik terecht zou komen. De test bestond voornamelijk uit het hardop oplezen van zinnen met veel kanji (=chinese karakters). Dat ging best wel goed. Daarna moest ik een aantal grammatica-vragen beantwoorden. Dat ging ho-pe-loos slecht.
Derhalve wilde de directeur en de testafnemer me aanvankelijk in de "Beginner 3"-klas stoppen. Dat klonk me wel erg laag in de oren en dus kwam ik met het argument dat ik het officiele niveau ３級(3kyuu), oftewel conversatieniveau zonder probleem zou moeten kunnen halen en toen werd besloten dat ik de "Intermediate 1"-klas zou mogen proberen. Jeuh!
Dussssss... zat ik vandaag om 13:30 met 3 klasgenoten in de Intermediate 1 klas te luisteren naar hoe je moet zeggen hoe iemand iemand anders iets laat doen/toestaat. Het bleek niet zo moeilijk en ik was blij dat ik niet in beginner 3 zat. Iedereen was verbaasd dat dat uberhaupt ooit was overwogen en de docente vroeg zich af of ik niet een niveau te laag zat.
Dat laatste denk ik niet. Het zou kunnen, maar een beetje herhaling kan absoluut geen kwaad (mijn grammatica is immers niet zo goed). Ik heb gezegd dat ik het nog een weekje aanzie, maar eigenlijk heb ik wel min of meer besloten gewoon in deze klas te blijven.
Morgen is het kanji-tijd. We zijn benieuwd.... Ik denk dat het niet zo heel moeilijk zal zijn (gezien de karakters die m'n klasgenoten gisteren hebben geleerd - o.m. 走る、歩く ＋ 場所).
Visumstuff
Vanochtend naar het registratiekantoor van de wijk waar ik in verblijf geweest en daar een gaijincard, of Alien Registration Card, aangevraagd. Daarmee kan ik me legitimeren i.p.v. met mijn paspoort en kan ik een werkvergunning aanvragen, bankrekening openen en mobiele telefoon kopen. Omdat het 2 weken duurt totdat ik die kaart krijg heb ik 2 bewijzen van aanvraag aangevraagd en direct gekregen zodat ik die dingen alvast kan gaan doen. Morgen maar een bankrekening openen dan maar...? We see well....
& things that go flash in the night...!
Ok, ok, ik kon het niet laten en heb ondanks de stijgende yen, het stemmetje in m'n hoofd dat zegt'geduld' en wat er nog meer zij de Nikon D90 gekocht. Hoeveel ie kostte ga ik niemand mee lastig vallen (inclusief mijzelf), maar in ieder geval heb ik er vooralsnog geen spijt van. Tot nu toe heb ik alleen nog foto's in auto-modus genomen, thuis en buiten (het was avond, vandaar de titel van dit stukje) en ben tot nu toe erg onder de indruk. Ik snap nog heel veel niet en de volledig Japanse handleiding helpt daar ook niet erg bij, maar dat komt nog wel. Voordat de herfstkleuren hun intrede doen kan ik in ieder geval nog even oefenen (en dat ga ik ook zeker doen!)
Foto's volgen (echt waar)!
maandag 6 oktober 2008
Even lekker bloggen...
Ja ja, daar is ie dan. Het moest er toch van komen, en ik kon beter niet al te lang wachten, want dan heb ik teveel te vertellen (en er geen zin meer in).
Inmiddels is het alweer de derde dag in Tokyo. Om 13:00 ongeveer opgestaan, oftewel nog niet helemaal aan het normale ritme gewend. Gelukkig heb ik vandaag nog vrij.
Dag 1
...bestond voornamelijk uit reizen (of zo voelde het): ik heb in een auto, 2 vliegtuigen, een bus (op Heathrow) en 4 treinen/metro's gezeten en daarnaast ook voldoende gelopen om uiteindelijk bij het guesthouse aan te komen. Dat was nog behoorlijk zoeken, maar ondanks dat en al het reizen, kan ik zeggen dat de reis toch vrij soepel is verlopen.
Het huis en de kamer zijn wel in orde. De kamer is groter dan gedacht en het huis minder obscuur (hoewel wel ergens in een hoekje weggestopt tussen allerlei andere gebouwen), maar er moest/moet nog wel e.e.a. gebeuren. Draadloos internet kreeg ik niet aan de praat en had geen kabel bij me, maar na een kabel gekocht te hebben kon ik via een aansluiting in de kamer van een huisgenoot uiteindelijk toch contact maken. Ook had en heb ik nog steeds geen gordijnen, voorlopig heb ik van een deken iets gefabriceerd. Vanmiddag zie ik de persoon die de boel een beetje organiseert (of dat zou moeten doen) en die zal daar maar voor moeten zorgen. Vooralsnog heb ik niets betaald, dus kan altijd nog weg :)
Terug naar zaterdag. Het weer in Tokyo zijn, alsmede het weer ontmoeten van Ruri, was alsof ik nauwelijks ben weggeweest, ondanks dat daar alweer een half jaar in Nederland tussen heeft gezeten. De straten zijn bekend, de winkels en de treinen ook. Er is hooguit een aantal winkels weg of bij, maar voor zover ik heb gezien is dat nog op 1 hand te tellen.
Dag 2
...begon met uitslapen. Het inslapen ging moeilijk, maar toen dat eenmaal was gelukt was het uitslapen niet echt een probleem. Voor vertrek was ik van plan om als eerste lunch (op zaterdag niet echt lunch gegeten) ebi tendon te gaan eten (gefrituurde garnalen op rijst), maar inmiddels had ik meer trek in raamen (japanse variant van de chinese noedels, voor de niet ingewijden) en dus zijn we naar mijn/ons favoriete raamen restaurantje gegaan. Het was even lekker als altijd.
Ondat er toch niet aan te ontkomen valt daarna met Ruri naar karaoke geweest. Ik moet duidelijk weer even oefenen.... :)
's Avonds ging Ruri naar huis, ik ben nog even in Shibuya gebleven om naar Nikon D90's te kijken en avondeten te nuttigen. De yen wordt tegenwoordig met de dag duurder (nu zo'n 15% meer dan 4 weken geleden) ten opzichte van de euro, en eigenlijk was ik niet van plan om z.s.m. een camera te kopen. Maar als de yen blijft stijgen dan is nu beter dan straks. Daarnaast is er nu een actie gaande bij minstens twee winkels dat mensen met een ledenkaart i.p.v. 10% nu 25 a 26% bonuspunten krijgen. Ik weet niet tot hoelang die actie loopt, maar denk dat het hoe dan ook gunstig is om 'm binnen dat termijn te kopen.
Die bonuspunten houden overigens in dat je zoveel procent van het aankoopbedrag op je kaart krijgt en dat weer kunt uitgeven bij dezelfde winkel (toch zo'n 300 euro 'korting' dan).
Avondmaaltijd bestond uit sushi. 14 stukken voor 6 euro. Omdat het kan.
Dag 3
Oftewel vandaag. Nog niet veel gedaan, behalve tot veel te laat in bed gelegen te hebben. Ik was dolblij op zaterdag met het weer: zonnig, warm (24 graden) en droog (!), maar afgelopen avond en nacht was daar weinig van over en heeft het ook hier geregend. Constant geregend, en hard! Gelukkig is het nu weer droog en voor zover ik weet zijn de komende dagen weer ok. We zullen zien!
Ik had voor vandaag allerlei plannen, maar daar komt het niet echt van. Ik denk dat ik 't vandaag bij het doen van boodschappen hou, en misschien de buurt nog een beetje verkennen.
Plannen voor de komende dagen:
Di: Plaatsingstest bij de school, welke gaat bepalen op welk niveau ik ga beginnen en dus in welke klas ik terecht kom
Wo: Eerste lesdag. Van/tot hoelaat weet ik nog niet.
Do: les.
Vr: les en 's avonds sushi en/of karaoke met Thomas die dan net in Japan is aangekomen.
Tegen die tijd zien we wel weer verder. Ik hou jullie op de hoogte! n_n
Foto's en dergelijken volgen nog!
Inmiddels is het alweer de derde dag in Tokyo. Om 13:00 ongeveer opgestaan, oftewel nog niet helemaal aan het normale ritme gewend. Gelukkig heb ik vandaag nog vrij.
Dag 1
...bestond voornamelijk uit reizen (of zo voelde het): ik heb in een auto, 2 vliegtuigen, een bus (op Heathrow) en 4 treinen/metro's gezeten en daarnaast ook voldoende gelopen om uiteindelijk bij het guesthouse aan te komen. Dat was nog behoorlijk zoeken, maar ondanks dat en al het reizen, kan ik zeggen dat de reis toch vrij soepel is verlopen.
Het huis en de kamer zijn wel in orde. De kamer is groter dan gedacht en het huis minder obscuur (hoewel wel ergens in een hoekje weggestopt tussen allerlei andere gebouwen), maar er moest/moet nog wel e.e.a. gebeuren. Draadloos internet kreeg ik niet aan de praat en had geen kabel bij me, maar na een kabel gekocht te hebben kon ik via een aansluiting in de kamer van een huisgenoot uiteindelijk toch contact maken. Ook had en heb ik nog steeds geen gordijnen, voorlopig heb ik van een deken iets gefabriceerd. Vanmiddag zie ik de persoon die de boel een beetje organiseert (of dat zou moeten doen) en die zal daar maar voor moeten zorgen. Vooralsnog heb ik niets betaald, dus kan altijd nog weg :)
Terug naar zaterdag. Het weer in Tokyo zijn, alsmede het weer ontmoeten van Ruri, was alsof ik nauwelijks ben weggeweest, ondanks dat daar alweer een half jaar in Nederland tussen heeft gezeten. De straten zijn bekend, de winkels en de treinen ook. Er is hooguit een aantal winkels weg of bij, maar voor zover ik heb gezien is dat nog op 1 hand te tellen.
Dag 2
...begon met uitslapen. Het inslapen ging moeilijk, maar toen dat eenmaal was gelukt was het uitslapen niet echt een probleem. Voor vertrek was ik van plan om als eerste lunch (op zaterdag niet echt lunch gegeten) ebi tendon te gaan eten (gefrituurde garnalen op rijst), maar inmiddels had ik meer trek in raamen (japanse variant van de chinese noedels, voor de niet ingewijden) en dus zijn we naar mijn/ons favoriete raamen restaurantje gegaan. Het was even lekker als altijd.
Ondat er toch niet aan te ontkomen valt daarna met Ruri naar karaoke geweest. Ik moet duidelijk weer even oefenen.... :)
's Avonds ging Ruri naar huis, ik ben nog even in Shibuya gebleven om naar Nikon D90's te kijken en avondeten te nuttigen. De yen wordt tegenwoordig met de dag duurder (nu zo'n 15% meer dan 4 weken geleden) ten opzichte van de euro, en eigenlijk was ik niet van plan om z.s.m. een camera te kopen. Maar als de yen blijft stijgen dan is nu beter dan straks. Daarnaast is er nu een actie gaande bij minstens twee winkels dat mensen met een ledenkaart i.p.v. 10% nu 25 a 26% bonuspunten krijgen. Ik weet niet tot hoelang die actie loopt, maar denk dat het hoe dan ook gunstig is om 'm binnen dat termijn te kopen.
Die bonuspunten houden overigens in dat je zoveel procent van het aankoopbedrag op je kaart krijgt en dat weer kunt uitgeven bij dezelfde winkel (toch zo'n 300 euro 'korting' dan).
Avondmaaltijd bestond uit sushi. 14 stukken voor 6 euro. Omdat het kan.
Dag 3
Oftewel vandaag. Nog niet veel gedaan, behalve tot veel te laat in bed gelegen te hebben. Ik was dolblij op zaterdag met het weer: zonnig, warm (24 graden) en droog (!), maar afgelopen avond en nacht was daar weinig van over en heeft het ook hier geregend. Constant geregend, en hard! Gelukkig is het nu weer droog en voor zover ik weet zijn de komende dagen weer ok. We zullen zien!
Ik had voor vandaag allerlei plannen, maar daar komt het niet echt van. Ik denk dat ik 't vandaag bij het doen van boodschappen hou, en misschien de buurt nog een beetje verkennen.
Plannen voor de komende dagen:
Di: Plaatsingstest bij de school, welke gaat bepalen op welk niveau ik ga beginnen en dus in welke klas ik terecht kom
Wo: Eerste lesdag. Van/tot hoelaat weet ik nog niet.
Do: les.
Vr: les en 's avonds sushi en/of karaoke met Thomas die dan net in Japan is aangekomen.
Tegen die tijd zien we wel weer verder. Ik hou jullie op de hoogte! n_n
Foto's en dergelijken volgen nog!
Abonneren op:
Posts (Atom)
