zaterdag 12 september 2015

1 maand in Tokyo

 Weekend! Het was weer een hectische week, maar ik heb het overleefd. Ook in het weekend heb ik nog een hoop huiswerk te maken, maar er is ook ruimte voor andere zaken. Mijn weblog updaten bijvoorbeeld!

Fiets en openingsceremonie
Laat ik gewoon verder gaan waar ik was gebleven, zijnde vorige week woensdag. Zoals ik al schreef zou deze dag bestaan uit de openingsceremonie en het aanschaffen van een fiets. Voordat ik de fiets op kon halen, moest ik ervoor zorgen dat ik 'm ergens kon stallen. Mijn huidige appartement heeft namelijk geen plaats voor de deur, en als je 'm zomaar ergens neerzet heb je kans op een boete. Een zoektocht op internet leidde me naar de plek waar vlak in de buurt een fietsenstalling zou moeten zijn, maar daar stonden alleen maar graafmachines e.d. Vreemd, want nergens op internet stond dat ie weg was. De volgende dag bleek dat dat ook niet het geval was, hij was alleen verplaatst. Naar nog dichterbij! Derhalve schreef ik me voor 15 euro in voor de maand september, en kreeg er een mooie sticker voor terug die op de fiets geplakt moest worden. Aan de hand van die sticker kan men dan bepalen of iemand er illegaal staat of niet. Naast deze had ik ook een sticker voor de fietsenstalling van de universiteit gekregen, dus zodra ik de fiets gekocht zou hebben, kon ik 'm meteen volplakken. Fietsen hier staan allemaal geregistreerd, dus voor eventuele boetes weten ze je te vinden.

Maar eerst de openingsceremonie! Eigenlijk stelde het niet zo heel veel voor: een paar mooie speeches van het hoofd en staf, hapjes en drankjes, nog wat speeches, en toen was het schooljaar officieel begonnen!

Na de ceremonie ging ik eindelijk echt m'n fiets aanschaffen, en het was toch wel erg aangenaam om weer eens gewoon te fietsen. Ik moest (en moet eigenlijk nog steeds wel) wennen aan het fietsmandje, vooral als er wat in zit, omdat sturen erdoor zwaarder wordt en tussen de menigte en/of auto's door manoeuvreren dus lastiger.

(registratiestickers t.b.v. parkeren)

De colleges
Ma, di, do en vr zijn de collegedagen. Deze beginnen om 10:00 en eindigen om 17:00. Daarin worden twee lessen gegeven van elk 3 uur. Klinkt niet slecht he? Helaas komt daar nog bij: 2-4 uur huiswerk per les, en na 17:00 vaak ook nog zitten met een studiegroepje om e.e.a. te bespreken. Dat laatste zou de huiswerktijd moeten verminderen, maar als niet iedereen op dezelfde golflengte zit (bijv. door het niet lezen van de tekst/casus), kan het erg vruchteloos zijn. Ik ben erg druk bezig met dit zoveel mogelijk in goede banen te leiden: van te voren afspreken wat we voor welke dag moeten lezen, wat we gaan bespreken, en zaken als een groeps-chat op de telefoon, of een gedeelde Google Drive folder aanmaken.

De lessen zelf zijn een stuk pittiger dan de proeflessen tijdens de oriëntatie, en het hangt erg af van met wie je samen aan een tafel zit hoeveel input je kunt leveren. Met name 1 persoon is erg dominant en vol van zichzelf, dat het moeilijk samenwerken is. Veel van de collegetijd gaat namelijk op aan groepswerk, waar je met je groep een vraagstuk bespreekt, en je conclusie daarna aan de andere groepen presenteert, vaak gevolgd door een discussie. Als deze persoon presenteert, echter, dan heeft ze het alleen maar over 'ik' en niet over 'wij' wat volgens mij tegen het idee van een groepsopdracht indruist...
Maar naast deze persoon kan ik vooralsnog met iedereen prima samenwerken (en een tweede sessie met haar viel wel alweer wat mee) en is het erg leuk om gezamenlijk tot conclusies te komen die je alleen nooit had kunnen bedenken.

Zoals ik eerder schreef is je participatie tijdens de les een van de belangrijkste factoren bij het berekenen van je cijfer, en ik heb gemerkt dat het erg van de docent afhangt wat voor scores ik krijg. Er zijn twee categorieën: kwaliteit en kwantiteit. En 3 mogelijk scores: E(xcellent), G(ood) en blanco (slecht). Voor accounting zit ik steevast op twee G's, Strategy/Marketing op E/G of G/E, Leadership Development doorgaans op G, met een verdwaalde E, en Critical Thinking altijd op participatie G, en kwaliteit nul. Ook als mijn opmerkingen of antwoorden applaus of een discussie opleveren blijft de kwaliteitsscore 0. Misschien motiveert dat sommigen om beter hun best te doen, maar ik merk dat het bij mij averechts werkt: waarom zou ik mijn best doen als ik toch een 0 krijg?
Gelukkig ben ik niet de enige die een 0/G of een G/0 krijgt, en hier komt de 'curve'-score van pas: als niemand hoog scoort, komt mijn eindcijfer aan het eind van de module vanzelf hoger uit! :)

Maargoed, veel huiswerk dus. Het is niet ongebruikelijk dat ik ruim na twaalven nog bezig ben voor het huiswerk van de volgende dag. Vandaar dat ik extra blij ben dat ik dit weekend eens lekker uit kan slapen!

Naast de colleges was er woensdag een halve dag ingeraamd voor een 'personal mission sessie', waarin men het doel van waarom ze deze MBA wilden doen verder uitdiept. Tijdens deze sessie vertelde ik het verhaal van een terminaal zieke manager wat bij heeft gedragen aan mijn keuze deze opleiding te gaan doen, en tijdens het vertellen raakte dat me tijdens het vertellen wel. Werd in de pauze door de klasgenoten verteld dat het verhaal erg werd gewaardeerd.

Festival
Vorige week vrijdag reed ik met mijn nieuwe fiets de straat in, zag dat een gedeelte was afgezet en wist het meteen: festival! Ik had al enige tijd lampionnen in de straat zien hangen, maar toen het weekend erna er geen festival was dacht ik dat het misschien 'gewone' versiering was. Maar het duurde gewoon een weekje langer. Vrijdag bestond het slechts uit een braderie en een podium voor amateurkaraoke. 

 (gelukkig konden deze amateurs best zingen)

Maar ik ging op zoek naar de meest hooggeplaatst uitziende personen (=oudere mannen in traditionele fetivalkleren) en vroeg ze of er nog meer op het programma stond. Ik had de 'omikoshi' (draagbare schrijn) al zien staan en vroeg wanneer ze daar wat mee gingen doen. Zaterdag en zondag was het antwoord, en iedereen mocht meedoen! Aangezien zaterdag Joost, een ex-collega die nu tijdelijk in Manilla woont en werkt, langs zou komen, stelde ik hem voor om samen mee te doen, en iets mee te maken wat ie gewoonlijk als toerist nooit had kunnen doen. Leek hem een erg goed idee, en nadat we in onze gehuurde festivalkledij een uurtje of twee de omikoshi door de straten hadden gehost, en we onze schouders weer even rust konden gunnen, hebben we wat gegeten bij een klein restaurantje in de buurt. Dit restaurantje serveerde voornamelijk gerechten met een Indiaas, Japans en Westers tintje, zoals een nan-pizza en tandoori-yakitori.


(pauze en eerbetoon bij de lokale sumo dojo)



 (bovenstaande twee foto's genomen door Joost)
 
(de gevolgde route) 

Natuurgeweld
 Ok, laatste ding voor vandaag. De natuur is deze week lekker bezig geweest. Er is een tyfoon langs geweest, wat qua wind bijzonder meeviel, maar het regende behoorlijk. Sommige treinlijnen hadden vertraging door grote hoeveelheden water op het spoor, maar de metro die ik nam (ik besloot de fiets maar even thuis te laten :)) had daar geen last van. Wel zag ik de rivier achter mijn huis steeds een beetje hoger komen en sneller stromen. Het had echter nog meters te gaan voordat het zou overstromen, en ik denk niet dat ik nog ga meemaken dat deze rivier ooit tot aan de rand komt.


  
(de rivier in rustigere tijden)

Daarnaast was er afgelopen nacht een aardbeving. Volgens het internet een 5 op de Shindo schaal (https://en.wikipedia.org/wiki/Japan_Meteorological_Agency_seismic_intensity_scale), en waar ik woon ongeveer een 4, maar ik vind het moeilijk om te geloven. Ik heb wel eens eerder een zwakke 5 meegemaakt en dat was zeer onaangenaam. Deze keer had ik zoiets van 'oh hee, aardbeving. Nu weer verder slapen'. Maar de groeps-chat van de klasgenoten was geëxplodeerd met geschokte berichten, dus blijkbaar woon ik in een stevig, schokabsorberend huis :)

Pff, nou dat was het weer voor deze keer :) Fijn weekend iedereen!


dinsdag 1 september 2015

Studie - orientatie



Bij deze weer even een update nu ik het allemaal nog een beetje weet :P

Inmiddels is de studie dan toch echt begonnen. De eerste les moet nog komen, maar de afgelopen twee dagen was de oriëntatie, die onder andere bestond uit:
* een hoop informatie over de opleiding, de werkwijze, hoe inschrijven voor courses werkt, etc
* introducties van studenten, docenten en staf
* een proefles waarin een case behandeld werd
* een les waarin het werken met meerdere culturen centraal stond

De lessen zijn voornamelijk heel interactief, dus geen hoorcolleges maar voor het grootste deel zijn studenten of bezig met een case/vraagstuk bespreken en daarna hun conclusie aan de klas te presenteren; of te discussiëren over een bepaald onderwerp. Het viel me mee hoe makkelijk het is in die discussies te participeren en een zinnige bijdrage (denk ik) te leveren.

Ook zijn we in groepen van 5 studenten ingedeeld, en ik had niet verwacht dat ik in mijn groep de leiding genomen zou hebben om ervoor te zorgen dat alles in goede banen geleid wordt, dat iedereen zijn zegje kan doen, en dat we terug 'on topic' komen als we teveel afdwalen. Maar dat is tot nu toe wel het geval geweest. Mijn team bestaat uit een Indiër, een Japanse, een Filippijnse en een Chinese. Dit zijn de mensen met wie ik de komende maand het meest samen zal werken.
De komende maand staan er 4 courses op het programma:
* Essentials of Accounting;
* Essentials or Marketing & Strategy;
* Critical Thinking; en
* Leadership Development, Ethics and Values.

Een typische voorbereiding van zo'n course is het bedenken en kenbaar maken van wat je ermee wil bereiken, en het huiswerk voor de eerste les. Dat huiswerk kan bestaan uit opdrachten (bv. Accounting), of het behandelen van een case (bv. Strategy). Beiden natuurlijk vergezeld van een hoop leeswerk.
Elke course duurt 6 lessen en daarna wordt bepaald wat je cijfer is, op z'n Amerikaans, dus A ~ D, of F. Het cijfer wordt o.a. bepaald door de kwaliteit van je huiswerk, maar ook erg door de kwaliteit en kwantiteit van je bijdrage in de les. Als ik zoveel kan bijdragen als in de laatste twee proeflessen, dan komt dat denk ik wel goed (ik moet eerder leren wanneer ik beter mijn mond kan houden).

(het klaslokaal tijdens de pauze)

Verder heb ik sinds vandaag mijn studentenkaart, wat betekent dat ik korting kan krijgen op bijv. musea, maar ook op bijv. bouldering gyms en de trein. Dat laatste zal minder van belang worden vanaf morgen, want dan verwacht ik eindelijk een fiets te kopen. Ik heb erg lang getwijfeld tussen de 5 kilo lichtere fiets met meer versnellingen, en de stadsfiets met een spatbord, verlichting, kettingbescherming en (belangrijk!) boodschappenmandje, en het is de tweede optie geworden. Hoewel de lichtere fiets ongetwijfeld sneller is, zijn zaken als een spatbord en verlichting stiekem toch wel handig (en die dingen op de sportfiets zetten maken 'm toch weer zwaarder).
Maargoed, ik ga 'm pas morgen halen, dus wie weet ben ik tegen die tijd weer van gedachten veranderd :P Spoedig meer over de fiets (en het stallen ervan).

En nog even wat volledig niet universiteit-gerelateerde zaken:
* afgelopen zondag heb ik voor het eerst in lange tijd weer eens Engelse les gegeven. De persoon aan wie ik de les gaf is een oude bekende, want ze was ook mijn student toen ik hier 7 jaar geleden woonde. Inmiddels werkt ze voor een makelaar en tijdens de eerste les hebben we voornamelijk makelaardijgerelateerde documenten en begrippen behandeld.
* Daarna met Susan, mijn Nepalese klasgenoot van de Japanse taalschool 7 jaar geleden wat gegeten. Erg leuk om elkaar weer eens te zien.


Morgen is de zgn. 'entrance ceremony'. Dat betekent wederom een pak aan,  iets waar ik gezien de benauwdheid (nog steeds) niet erg naar uitkijk, maar vooruit :)