Er is alweer een week voorbij sinds het laatste bericht, dus is het de hoogste tijd voor een update.
Afgelopen week is er niet heel erg veel gebeurd. Vorig weekend ben ik naar de kapper geweest en het is zowaar eens goed gelukt. Vier keer is scheepsrecht ofzo...
De eerste keer naar de kapper in Japan was 4 jaar geleden en ik was toen naar de '9 minuten-kapper'. Nu mag dat al genoeg zeggen, en anders de prijs van ong. 8 euro wel, maar ik ging toch en de term 'you get what you pay for' was erg van toepassing. De tweede keer naar de kapper was denk ik 2 jaar geleden. De kapper was ong. 24 euro en hoewel het er allemaal goed uitzag aan 't eind, was er niet zo heel veel van af en moest ik binnen een maand weer. Keer 3 was best goed, behalve dan dat de kapper de bakkebaarden volledig had weggehaald en dat zag er toch een beetje vreemd uit.
Op aanraden van Ruri ben ik naar haar kapper geweest. Die waren misschien niet bekend met het knippen van buitenlanders, maar wel met het knippen van jonge mensen en niet alleen ouderen en zakenmannen. Met een een beetje aanwijzingen van mij - het scheelt dat ik dat nu ook beter kan in het Japans - was het resultaat prima. Kosten (dankzij een 50% kortingsbon van Ruri): 12 euro.
Ook met Ruri + oudste zus wezen yakiniku-en, net als een paar jaar geleden (of was het afgelopen maart?). Het restaurant heet AN-AN (安安） en is zo enorm goedkoop..! Voor een tientje pp zit je vol en dat is ook incl. drinken. Ik geloof dat het een keten is, maar de keren dat ik er heen ben geweest was altijd in Mizo-no-kuchi.
ZO t/m woensdag is er niet veel gebeurd. Di + Wo waren verdraaid koud, maar misschien ben ik niets meer gewend. Het was namelijk alsnog 11 a 12 graden, volgens mij al een tijdje heel gewoon in Nederland.
Donderdag naar een optreden van een vriend (Hide) geweest in Kichijyouji Warp, een klein livehouse-je. Zoals het een livehouse betaamt waren er meerdere bands van verschillende kwaliteitsniveaus. Ik heb het niet vanaf het begin meegemaakt, maar de funk(?)-band die speelde toen ik binnenkwam was best goed, gevolgd door een wat mindere hiphop-groep. Tussentijds was er de mogelijkheid om te babbelen met Hide en zijn vriendin en met de andere leden van Hide's band, waarvan sommigen mij nog herkenden van 2 jaar geleden en anderen gingen zich wederom aan me voorstellen. Hide's band was als laatst en was de beste band van de avond voor zover ik ze had gehoord. Ik heb wel het idee dat ze een echte live-band zijn en geen studioband, want hetgeen ze origineel maakt live, klinkt eerder een beetje raar op CD. Maarja, is misschien iets waar ze nog aan kunnen werken en anders is het gewoon een extra reden vaker naar een live optreden te gaan. Al met al was het erg gezellig en ik ga vast nog wel eens een keer...
Gisteren met Ruri naar een klein yakitori-restaurant geweest in Sangenjaya, de buurt waar ik woon. De zijstraatjes barsten van de kleine restaurantjes, sommigen met plek voor zo'n 5 a 6 personen, en die zijn vaak interessanter dan de grotere restaurants aan de brede straten. Vooral als buitenlander, want die komen er niet zo vaak :) En dat vind ik toch leuker, 'to boldly go where no other foreigner has ever gone before'.
Ik ga zeker nog wel andere restaurantjes bezoeken en dan verschijnt de recensie vast wel hier op m'n weblog.
Nu moet ik weer eerst iets beleven voordat ik wat kan schrijven... ;)
zaterdag 22 november 2008
zaterdag 15 november 2008
En dan nu... foto's!
Niet veel, maar toch :)
Laten we maar beginnen met een foto van het huis, of tenminste het (doodlopende) steegje waar het verstopt zit.
Een Japans 'fietspad'. Dit is overigens het enige fietspadachtige wat ik tot nu toe in Japan ben tegengekomen. Het grootste deel van de tijd fiets je op de busbaan of de stoep (officieel mag dat niet meer, maar dat houdt niemand tegen en je wordt er ook niet voor aangehouden).
En natuurlijk mijn fiets! Mede mogelijk gemaakt door de collega's van de ING ;) De horizontale buis op het stuur is het voorlicht. Het slotje dat onder het zadel hangt is hier meer dan genoeg om je fiets mee te beschermen aangezien fietsen toch niet gestolen worden. Mogelijk helpt daarbij dat elke fiets verplicht geregistreerd staat bij de politie en je je fiets ook kwijt bent als je niet aan de politie kunt aantonen dat ie van jou is of dat je weet op wiens naam ie geregistreerd staat. Registratie werd overigens door de winkel afgehandeld. Lekker makkelijk! n_n
En nog even twee foto's genomen met de D90 (bovenstaande was met m'n Powershot). Moet nog wel even oefenen met het toestel in het algemeen en nachtfotografie in het bijzonder ;)
Foto's zijn een beetje bewerkt (vooral om de gebouwen recht te zetten). Locatie: Minato-mirai in Yokohama.
Zow, dat was het weer even. Volgende meer meer foto's (maybe)!
Laten we maar beginnen met een foto van het huis, of tenminste het (doodlopende) steegje waar het verstopt zit.
Een Japans 'fietspad'. Dit is overigens het enige fietspadachtige wat ik tot nu toe in Japan ben tegengekomen. Het grootste deel van de tijd fiets je op de busbaan of de stoep (officieel mag dat niet meer, maar dat houdt niemand tegen en je wordt er ook niet voor aangehouden).
En natuurlijk mijn fiets! Mede mogelijk gemaakt door de collega's van de ING ;) De horizontale buis op het stuur is het voorlicht. Het slotje dat onder het zadel hangt is hier meer dan genoeg om je fiets mee te beschermen aangezien fietsen toch niet gestolen worden. Mogelijk helpt daarbij dat elke fiets verplicht geregistreerd staat bij de politie en je je fiets ook kwijt bent als je niet aan de politie kunt aantonen dat ie van jou is of dat je weet op wiens naam ie geregistreerd staat. Registratie werd overigens door de winkel afgehandeld. Lekker makkelijk! n_n
En nog even twee foto's genomen met de D90 (bovenstaande was met m'n Powershot). Moet nog wel even oefenen met het toestel in het algemeen en nachtfotografie in het bijzonder ;)
Foto's zijn een beetje bewerkt (vooral om de gebouwen recht te zetten). Locatie: Minato-mirai in Yokohama.
Zow, dat was het weer even. Volgende meer meer foto's (maybe)!
donderdag 13 november 2008
Er zij...een update!
De tijd vliegt.
Inmiddels begin ik het idee te krijgen dat ik niet meer 'op vakantie' of 'een tijdje weg van huis' ben, maar lijkt het leven hier nu steeds meer 'het gewone leven' te zijn. Natuurlijk is het nog steeds verre van gewoon, maar de meeste dingen zijn wel gewend.
Even een update van de afgelopen 2 weken.
Weekend van 1 en 2 november
Met Ruri naar de film geweest ("P.S. I love you") in Roppongi Hills en daarna naar de hoogste verdieping van het gebouw om over nachtelijk Tokyo uit te kijken. Eigenlijk wilden we het dak op, wat sinds een half jaar mogelijk is, maar dat was afgesloten vanwege te harde wind. Jammer, want op het observatiedek waren we al eens geweest.
Ook naar een bar geweest (区と間) in Ikejiri-Ohashi, enigzins bij mijn huis in de buurt, maar toch nog wel een half uur lopen, waar ze meer dan 200 soorten Umeshu (pruimenwijn) (schijnen te) hebben. We hebben een aantal kikisake sets (4 kleine proefglaasjes met verschillende soorten umeshu) besteld, om eens te proeven wat voor mogelijkheden er allemaal zijn in umeshu-land. Erg interessant (en lekker!) en ik zal er zeker nog wel vaker te vinden zijn.
Zondag naar Tokyo Disneyland geweest. Het was mooi weer en weekend dus erg druk! Maar als je de meest populaire attracties laat zitten valt het wachten nog wel mee. En goede timing helpt ook. Zo zijn we tijdens de parade naar 2 drukbezochte attracties geweest, aangezien die altijd zeer goed bezocht wordt (sommige mensen gaan alvast 2 uur van te voren langs de route van de parade zitten, zodat ze zeker weten dat ze alles goed kunnen zien).
Weekdagen van 3 t/m 7 november
Weinig in gebeurd. Wel mijn toestemming om part-time te mogen werken opgehaald, dus dat mag vanaf nu! Heb nog niet zo heel hard gezocht, maar ga deze week maar eens wat meer mijn best doen. Ik wil niet in een restaurant of cafe werken en ik ben geen 'native' Engels spreker, waardoor ik geen (moeilijk een) docent Engels zou kunnen worden. Dat maakt het wel gelijk heel lastig, want veel ander werk is er niet te vinden. Maar ik ga kijken wat Tokyo zoal te bieden heeft!
Vrijdag met een Engelse huisgenoot wat wezen drinken, maar verder vooral gepoogd niet alteveel geld uit te geven :) Is redelijk gelukt, maar het kan nog beter...
Afgelopen weekend (8,9 november)
Na ruim een maand van 19~23 graden + geen regen, begint het hier nu toch ook herfst te worden. Koud (12~15 graden) en regelmatig regen (hoewel het nog niets voorstelt in vergelijking met NL). Derhalve hebben we (Ruri en ik) er een lekker binnen-weekend van gemaakt, voornamelijk bestaand uit films kijken en uitslapen. Ik ben erachter gekomen dat Japanse DVD's ook op deze laptop kunnen worden afgespeeld (geen problemen met regio's e.d.), dus kan ik ook regelmatig de videotheek bezoeken. Hoezee! Binnenkort maar eens lid worden.
Deze week (t/m donderdag)
Gisteren voor het eerst sinds een half jaar weer met een Japanse vriend (Hide) afgesproken. Zoals gebruikelijk ging het gesprek al gauw over waarom Japan beter is dan Korea, een vast gespreksonderwerp blijkbaar, maar desondanks toch erg gezellig. Eerst naar een izakaya geweest, vervolgens het feestje verplaatst naar de Hub waar zijn vriendin ook heenkwam. Tenslotte in Kabukichou (het 'gevaarlijke'/'sleazy' gedeelte van Tokyo, maar toch erg schattig allemaal) raamen gegeten en vervolgens naar huis. Ondanks dat het een doordeweekse dag was werd het redelijk laat en was ik blij dat ik met de fiets was gegaan, anders was het een heel stuk lopen (of waarschijnlijk eerder wachten op de eerste trein). Vandaag maar weer eens vroeg naar bed!
Inmiddels begin ik het idee te krijgen dat ik niet meer 'op vakantie' of 'een tijdje weg van huis' ben, maar lijkt het leven hier nu steeds meer 'het gewone leven' te zijn. Natuurlijk is het nog steeds verre van gewoon, maar de meeste dingen zijn wel gewend.
Even een update van de afgelopen 2 weken.
Weekend van 1 en 2 november
Met Ruri naar de film geweest ("P.S. I love you") in Roppongi Hills en daarna naar de hoogste verdieping van het gebouw om over nachtelijk Tokyo uit te kijken. Eigenlijk wilden we het dak op, wat sinds een half jaar mogelijk is, maar dat was afgesloten vanwege te harde wind. Jammer, want op het observatiedek waren we al eens geweest.
Ook naar een bar geweest (区と間) in Ikejiri-Ohashi, enigzins bij mijn huis in de buurt, maar toch nog wel een half uur lopen, waar ze meer dan 200 soorten Umeshu (pruimenwijn) (schijnen te) hebben. We hebben een aantal kikisake sets (4 kleine proefglaasjes met verschillende soorten umeshu) besteld, om eens te proeven wat voor mogelijkheden er allemaal zijn in umeshu-land. Erg interessant (en lekker!) en ik zal er zeker nog wel vaker te vinden zijn.
Zondag naar Tokyo Disneyland geweest. Het was mooi weer en weekend dus erg druk! Maar als je de meest populaire attracties laat zitten valt het wachten nog wel mee. En goede timing helpt ook. Zo zijn we tijdens de parade naar 2 drukbezochte attracties geweest, aangezien die altijd zeer goed bezocht wordt (sommige mensen gaan alvast 2 uur van te voren langs de route van de parade zitten, zodat ze zeker weten dat ze alles goed kunnen zien).
Weekdagen van 3 t/m 7 november
Weinig in gebeurd. Wel mijn toestemming om part-time te mogen werken opgehaald, dus dat mag vanaf nu! Heb nog niet zo heel hard gezocht, maar ga deze week maar eens wat meer mijn best doen. Ik wil niet in een restaurant of cafe werken en ik ben geen 'native' Engels spreker, waardoor ik geen (moeilijk een) docent Engels zou kunnen worden. Dat maakt het wel gelijk heel lastig, want veel ander werk is er niet te vinden. Maar ik ga kijken wat Tokyo zoal te bieden heeft!
Vrijdag met een Engelse huisgenoot wat wezen drinken, maar verder vooral gepoogd niet alteveel geld uit te geven :) Is redelijk gelukt, maar het kan nog beter...
Afgelopen weekend (8,9 november)
Na ruim een maand van 19~23 graden + geen regen, begint het hier nu toch ook herfst te worden. Koud (12~15 graden) en regelmatig regen (hoewel het nog niets voorstelt in vergelijking met NL). Derhalve hebben we (Ruri en ik) er een lekker binnen-weekend van gemaakt, voornamelijk bestaand uit films kijken en uitslapen. Ik ben erachter gekomen dat Japanse DVD's ook op deze laptop kunnen worden afgespeeld (geen problemen met regio's e.d.), dus kan ik ook regelmatig de videotheek bezoeken. Hoezee! Binnenkort maar eens lid worden.
Deze week (t/m donderdag)
Gisteren voor het eerst sinds een half jaar weer met een Japanse vriend (Hide) afgesproken. Zoals gebruikelijk ging het gesprek al gauw over waarom Japan beter is dan Korea, een vast gespreksonderwerp blijkbaar, maar desondanks toch erg gezellig. Eerst naar een izakaya geweest, vervolgens het feestje verplaatst naar de Hub waar zijn vriendin ook heenkwam. Tenslotte in Kabukichou (het 'gevaarlijke'/'sleazy' gedeelte van Tokyo, maar toch erg schattig allemaal) raamen gegeten en vervolgens naar huis. Ondanks dat het een doordeweekse dag was werd het redelijk laat en was ik blij dat ik met de fiets was gegaan, anders was het een heel stuk lopen (of waarschijnlijk eerder wachten op de eerste trein). Vandaag maar weer eens vroeg naar bed!
woensdag 29 oktober 2008
The aliens have landed
Het is alweer zaterd...oh, wacht, woensdag...
Hoog tijd voor een update dus. Niet zoveel zin in een uitgebreid verhaal, dus bij deze alleen wat hoogtepunten (ja, ja, na 3 weken begint dit weblog al te verzanden).
ARC
Vorige week woensdag heb ik eindelijk mijn Alien Registration Card gekregen. Hoera! De ARC geldt als Japans identificatiebewijs en dus heb ik nu meer rechten dan een toerist. Ik kan er bijv. lid mee worden van de bibliotheek of videotheek en ik kan een telefoon aanschaffen. Dat laatste heb ik inmiddels gedaan. Kan ik eindelijk bellen en gebeld worden (hoewel dat meer neerkomt op mailen en gemaild worden, aangezien dat veel goedkoper is en vrijblijvender als het gaat om de tijd van beantwoorden) en heeft daarnaast als fijne bijkomstigheid dat ik nu weer een klok op zak heb (heb geen polshorloge). Hoef ik m'n Nintendo DS niet meer als klok mee te nemen :) Voor geinteresseerden in de telefoon, het is een FOMA SH706i. Zegt mij zelf verder niks, maar zit van alles en nogwat op waarvan ik niet weet hoe het werkt :)
Telefoon kopen was nog een heel gedoe. Bankpas bleek niet te werken, creditcard ook niet, dus uiteindelijk moet ik maandelijks al de rekening komt die betalen bij de Convenience Store. Op zich niet zo'n probleem, maar wel jammer.
Baito
Verder ben ik naar de immigratiedienst geweest om toestemming aan te vragen te mogen werken naast de studie. Die toestemming heb ik inmiddels binnen. Hij moet nog bestempeld worden door de school en dan moet ik nogmaals naar de immigratiedienst om 't officieel te maken.
Fiets
Inmiddels ook een fiets gekocht. Het is een nieuwe en moet nog in elkaar gezet worden, dus ik heb 'm nog niet, maar kan niet wachten tot ik er op kan fietsen. Ten eerste gaat me dat veel tijd schelen, zeker als ik naar school moet (is nu met de trein 45 min en 2x overstappen terwijl de school minder dan 6 km van huis is), en daarnaast veel geld, zo'n 25,- per week. Binnen 1,5 week heb ik 'm.
School
Ik zit amper 3 weken op school en heb inmiddels al een tentamen moeten doen dat zou bepalen of ik wel of niet door mocht naar het volgende 'jaar'. De tentamens lopen namelijk (blijkbaar) niet gelijk met de semesters, wat dus kan betekenen dat iemand die nog geen 3 weken de studie volgt al geconfronteerd wordt met een tentamen over 200 kanji. Gelukkig kregen we een aantal dagen van te voren een overzicht van welke leeswijzen (er zijn er meerdere) bij welke kanji het belangrijkst
zijn en kon ik me daarop concentreren. Uiteindelijk
bleek het tentamen behoorlijk eenvoudig en mag ik gewoon door naar de volgende 200 :)
En verder...
Qua vrije tijd veel dingen gedaan met Thomas (en een Nederlandse vriend van hem) en met Ruri, voornamelijk op het gebied van karaoke en eten. Zo zijn we twee keer naar AMA geweest, een Indiaas/Nepalees curryrestaurant dichtbij de guest house waar we 4 jaar geleden verbleven en die te lekkere Saag Mutton maakt, heb ik nog meer curry gegeten tijdens het Thai Festival in Yokohama en zijn we met z'n vieren ook nog wezen all-you-can-eat yakiniku-en (soort indoor barbecue). Oh ja, en gisteren naar een raamen(noedels)-tent geweest waar je precies kon aangeven hoe sterk de soep moest zijn, hoeveel knoflook, hoe pittig, wel/geen vlees/bosui, etc. Was wel lekker maar niet zoooo bijzonder. De Japanners denken er blijkbaar anders over want er stond een enorme wachtrij!! Ik snap de lol toch niet helemaal. Het is leuk dat je zelf zoveel mag bepalen, maar ondertussen zit je aan een bar met links en rechts van je een schotje, waardoor je je buren niet kan zien, voor je een gordijntje, zodat je het personeel niet kan zien, dus gezellig is het niet. En je hoort nog steeds overal geluid vandaan komen, dus tijd voor jezelf kun je 't ook niet echt noemen. Naja, was alsnog wel aardig om eens geprobeerd te hebben :)
Zow, zijn we voorlopig weer even bij. Nu proberen de komende week niet alteveel mee te maken.... ;)
Tot de volgende blog :)
Hoog tijd voor een update dus. Niet zoveel zin in een uitgebreid verhaal, dus bij deze alleen wat hoogtepunten (ja, ja, na 3 weken begint dit weblog al te verzanden).
ARC
Vorige week woensdag heb ik eindelijk mijn Alien Registration Card gekregen. Hoera! De ARC geldt als Japans identificatiebewijs en dus heb ik nu meer rechten dan een toerist. Ik kan er bijv. lid mee worden van de bibliotheek of videotheek en ik kan een telefoon aanschaffen. Dat laatste heb ik inmiddels gedaan. Kan ik eindelijk bellen en gebeld worden (hoewel dat meer neerkomt op mailen en gemaild worden, aangezien dat veel goedkoper is en vrijblijvender als het gaat om de tijd van beantwoorden) en heeft daarnaast als fijne bijkomstigheid dat ik nu weer een klok op zak heb (heb geen polshorloge). Hoef ik m'n Nintendo DS niet meer als klok mee te nemen :) Voor geinteresseerden in de telefoon, het is een FOMA SH706i. Zegt mij zelf verder niks, maar zit van alles en nogwat op waarvan ik niet weet hoe het werkt :)
Telefoon kopen was nog een heel gedoe. Bankpas bleek niet te werken, creditcard ook niet, dus uiteindelijk moet ik maandelijks al de rekening komt die betalen bij de Convenience Store. Op zich niet zo'n probleem, maar wel jammer.
Baito
Verder ben ik naar de immigratiedienst geweest om toestemming aan te vragen te mogen werken naast de studie. Die toestemming heb ik inmiddels binnen. Hij moet nog bestempeld worden door de school en dan moet ik nogmaals naar de immigratiedienst om 't officieel te maken.
Fiets
Inmiddels ook een fiets gekocht. Het is een nieuwe en moet nog in elkaar gezet worden, dus ik heb 'm nog niet, maar kan niet wachten tot ik er op kan fietsen. Ten eerste gaat me dat veel tijd schelen, zeker als ik naar school moet (is nu met de trein 45 min en 2x overstappen terwijl de school minder dan 6 km van huis is), en daarnaast veel geld, zo'n 25,- per week. Binnen 1,5 week heb ik 'm.
School
Ik zit amper 3 weken op school en heb inmiddels al een tentamen moeten doen dat zou bepalen of ik wel of niet door mocht naar het volgende 'jaar'. De tentamens lopen namelijk (blijkbaar) niet gelijk met de semesters, wat dus kan betekenen dat iemand die nog geen 3 weken de studie volgt al geconfronteerd wordt met een tentamen over 200 kanji. Gelukkig kregen we een aantal dagen van te voren een overzicht van welke leeswijzen (er zijn er meerdere) bij welke kanji het belangrijkst
zijn en kon ik me daarop concentreren. Uiteindelijk
bleek het tentamen behoorlijk eenvoudig en mag ik gewoon door naar de volgende 200 :)
En verder...
Qua vrije tijd veel dingen gedaan met Thomas (en een Nederlandse vriend van hem) en met Ruri, voornamelijk op het gebied van karaoke en eten. Zo zijn we twee keer naar AMA geweest, een Indiaas/Nepalees curryrestaurant dichtbij de guest house waar we 4 jaar geleden verbleven en die te lekkere Saag Mutton maakt, heb ik nog meer curry gegeten tijdens het Thai Festival in Yokohama en zijn we met z'n vieren ook nog wezen all-you-can-eat yakiniku-en (soort indoor barbecue). Oh ja, en gisteren naar een raamen(noedels)-tent geweest waar je precies kon aangeven hoe sterk de soep moest zijn, hoeveel knoflook, hoe pittig, wel/geen vlees/bosui, etc. Was wel lekker maar niet zoooo bijzonder. De Japanners denken er blijkbaar anders over want er stond een enorme wachtrij!! Ik snap de lol toch niet helemaal. Het is leuk dat je zelf zoveel mag bepalen, maar ondertussen zit je aan een bar met links en rechts van je een schotje, waardoor je je buren niet kan zien, voor je een gordijntje, zodat je het personeel niet kan zien, dus gezellig is het niet. En je hoort nog steeds overal geluid vandaan komen, dus tijd voor jezelf kun je 't ook niet echt noemen. Naja, was alsnog wel aardig om eens geprobeerd te hebben :)
Zow, zijn we voorlopig weer even bij. Nu proberen de komende week niet alteveel mee te maken.... ;)
Tot de volgende blog :)
zaterdag 18 oktober 2008
Een week van tegen- en meevallers
Het is alweer zaterdag en dat betekent dat er wederom weer een week voorbij is. Een week waarin ik veel heb geprobeerd wat mislukte, maar ook een zeer vermakelijke week.
Ongeveer anderhalve week geleden heb ik de Alien Registration Card aangevraagd en twee bewijzen van die aanvraag ontvangen (gekocht). Die bewijzen zouden ongeveer evenveel toegang tot dingen kunnen verlenen als de kaart zelf, maar heb er tot nu to weinig (doch niet niks) aan gehad.
Het enige succes dat ik ermee geboekt heb is het openen van een bankrekening, gisteren (wel belangrijk!). Toen ik vorige week bij de Mitsubishi UFJ Bank vroeg wat ik nodig had om een rekening te openen was het antwoord: zo'n bewijs van aanvraag, m'n paspoort en een inkan/hanko, oftewel een naamstempel, wat de Japanners gebruiken i.p.v. een handtekening onder documenten etc. Die had ik natuurlijk niet, en heb die gelijk laten maken. Dat duurde ongeveer een week en afgelopen donderdag was ie dan klaar. Terug naar de bank.
Nu was het antwoord ineens: 'je moet minimaal al 6,5 maand in Japan wonen voordat je een rekening kan openen. Leuk dat ze dat niet een week eerder hebben verteld...
Vervolgens thuis op internet gekeken en het schijnt dat er inderdaad een aantal banken is dat dit soort dingen doet en zegt, maar dat het geen vaste regels zijn. Oftewel, als ik de volgende dag naar dezelfde bank zou gaan en er zou iemand anders zitten, dan had het wellicht wel gekund.
Ik had geen zin om dat uit te proberen en ben naar een volgens 'lotgenoten' op internet 'buitenlandervriendelijke' bank gegaan in een wijk waar van de mensen die op straat rondlopen een derde buitenlands is (Hiroo, nabij mijn taalschool) en daar was het in een uurtje allemaal geregeld. Ik heb nu een Japanse rekening en de pinpas krijg ik volgende week. Jeuh!
Met een rekeningnummer kon ik, dacht ik, ook een mobiele telefoon aanschaffen. Dus op naar de Docomo-shop bij mij in de buurt. Daar bleek echter weer dat het bewijs van aanvraag van de ARC niet voldoende was en ik moet dus tot a.s. woensdag wachten tot ik die kaart echt in handen heb. Grrr...
Ik ben wel blij dat, ondanks dat het veel moeite en energie kost, in staat ben om nu in het Japans dit soort aanvragen te doen en als iets niet kan of geweigerd wordt, ik meestal ook wel snap waarom dan (wat niet gelijk staat aan dat ik het ermee eens ben).
Vandaag ga ik proberen een fiets te kopen. Die moet ook op je naam gezet worden, dus ik ben benieuwd of dat zonder ARC kan... (ik vrees voor het antwoord daarop). Hoe sneller ik een fiets heb hoe beter, want ik ben nu op schooldagen toch ongeveer 4 euro kwijt en dat is dus zo 20 euro per week voor school alleen al. Zonde, aangezien het niet hoeft...
Wat heb ik verder gedaan afgelopen week?
Met Thomas naar de Tokyo Game Show geweest (in Chiba, maar je moet er wat voor overhebben). Was wel leuk, maar heel druk, dus je kon bijna niets spelen. Ook zijn we naar een swanky bar genaamd Neko-Hachi geweest, een sigaren en whisky bar die vooral voort blijft bestaan door de stamgasten en de prijzen en overall swankiness. We hebben in totaal 2 andere gasten gezien, maar aangezien er aan de bar ongeveer 7 mensen konden zitten betekent dat toch nog wel een redelijke bezetting (voor een doordeweekse dag). We hebben er een glas Evermore, 21 jaar oude whisky gedronken en die smaakte goed. Onze portemonnee (vooral die van mij) kon niet meer aan dus daar hebben we het ook maar bij gelaten.
Gisteren zijn we nog voor een karaoke all-nighter gegaan. Vreemd genoeg vandaag niet schor, noch een kater, noch moe. Nu al gewend...? :)
Hmm, nog genoeg andere dingen gedaan, maar ik vind het wel weer even mooi zo! Ik ga maar eens op fietsenjacht (kan een kort tripje worden, maarja)!
Ongeveer anderhalve week geleden heb ik de Alien Registration Card aangevraagd en twee bewijzen van die aanvraag ontvangen (gekocht). Die bewijzen zouden ongeveer evenveel toegang tot dingen kunnen verlenen als de kaart zelf, maar heb er tot nu to weinig (doch niet niks) aan gehad.
Het enige succes dat ik ermee geboekt heb is het openen van een bankrekening, gisteren (wel belangrijk!). Toen ik vorige week bij de Mitsubishi UFJ Bank vroeg wat ik nodig had om een rekening te openen was het antwoord: zo'n bewijs van aanvraag, m'n paspoort en een inkan/hanko, oftewel een naamstempel, wat de Japanners gebruiken i.p.v. een handtekening onder documenten etc. Die had ik natuurlijk niet, en heb die gelijk laten maken. Dat duurde ongeveer een week en afgelopen donderdag was ie dan klaar. Terug naar de bank.
Nu was het antwoord ineens: 'je moet minimaal al 6,5 maand in Japan wonen voordat je een rekening kan openen. Leuk dat ze dat niet een week eerder hebben verteld...
Vervolgens thuis op internet gekeken en het schijnt dat er inderdaad een aantal banken is dat dit soort dingen doet en zegt, maar dat het geen vaste regels zijn. Oftewel, als ik de volgende dag naar dezelfde bank zou gaan en er zou iemand anders zitten, dan had het wellicht wel gekund.
Ik had geen zin om dat uit te proberen en ben naar een volgens 'lotgenoten' op internet 'buitenlandervriendelijke' bank gegaan in een wijk waar van de mensen die op straat rondlopen een derde buitenlands is (Hiroo, nabij mijn taalschool) en daar was het in een uurtje allemaal geregeld. Ik heb nu een Japanse rekening en de pinpas krijg ik volgende week. Jeuh!
Met een rekeningnummer kon ik, dacht ik, ook een mobiele telefoon aanschaffen. Dus op naar de Docomo-shop bij mij in de buurt. Daar bleek echter weer dat het bewijs van aanvraag van de ARC niet voldoende was en ik moet dus tot a.s. woensdag wachten tot ik die kaart echt in handen heb. Grrr...
Ik ben wel blij dat, ondanks dat het veel moeite en energie kost, in staat ben om nu in het Japans dit soort aanvragen te doen en als iets niet kan of geweigerd wordt, ik meestal ook wel snap waarom dan (wat niet gelijk staat aan dat ik het ermee eens ben).
Vandaag ga ik proberen een fiets te kopen. Die moet ook op je naam gezet worden, dus ik ben benieuwd of dat zonder ARC kan... (ik vrees voor het antwoord daarop). Hoe sneller ik een fiets heb hoe beter, want ik ben nu op schooldagen toch ongeveer 4 euro kwijt en dat is dus zo 20 euro per week voor school alleen al. Zonde, aangezien het niet hoeft...
Wat heb ik verder gedaan afgelopen week?
Met Thomas naar de Tokyo Game Show geweest (in Chiba, maar je moet er wat voor overhebben). Was wel leuk, maar heel druk, dus je kon bijna niets spelen. Ook zijn we naar een swanky bar genaamd Neko-Hachi geweest, een sigaren en whisky bar die vooral voort blijft bestaan door de stamgasten en de prijzen en overall swankiness. We hebben in totaal 2 andere gasten gezien, maar aangezien er aan de bar ongeveer 7 mensen konden zitten betekent dat toch nog wel een redelijke bezetting (voor een doordeweekse dag). We hebben er een glas Evermore, 21 jaar oude whisky gedronken en die smaakte goed. Onze portemonnee (vooral die van mij) kon niet meer aan dus daar hebben we het ook maar bij gelaten.
Gisteren zijn we nog voor een karaoke all-nighter gegaan. Vreemd genoeg vandaag niet schor, noch een kater, noch moe. Nu al gewend...? :)
Hmm, nog genoeg andere dingen gedaan, maar ik vind het wel weer even mooi zo! Ik ga maar eens op fietsenjacht (kan een kort tripje worden, maarja)!
zaterdag 11 oktober 2008
En dat is eeen...
Inmiddels is het weer zaterdag en dat betekent dat er alweer een week voorbij is sinds aankomst in Japan. One down, 51 to go...
.
Realiseer me nog steeds niet altijd dat ik hier nog wel even zit en dat dus niet elke dag perse optimaal benut hoeft te worden. Als in 'ik moet echt nog dit of dat gegeten hebben voor ik weer wegga', want dat weggaan duurt toch nog wel even :)
Inmiddels 3 schooldagen achter de rug. De grammatica (3 lessen per week) valt tot nu toe mee, de kanji zijn nog wel lastig, maar ik ga er m'n best voor doen. Ik merk wel dat ze beter blijven hangen als je ze tijdens een les en niet zelf thuis probeert te leren.
Gisteren kwam Thomas aan in Japan voor een 3 weken durende vakantie. Het is alweer ruim 4 jaar geleden dat we samen in Tokyo rondzworven, maar het was geen enkel moment vreemd om elkaar hier weer te zien.
We hebben de vrijdagavond goed besteed, met sushi, karaoke, een bezoekje aan de Engelse pub The Hub (waar we ooit de beruchte "wodka" Spiritus hebben gepoogd te drinken) en de 300yen Bar, die nu de Coins Bar heet, omdat de drankjes er niet meer 300 yen zijn (maar 315).
Vandaag voor het eerst met mijn nieuwe camera verder dan 100 meter van huis gegaan. Goed ingepakt in een vest ben ik een verlaat verjaardagscadeautje gaan kopen voor Thomas. Daarvoor ging ik naar Kappabashi-doori, oftewel het keukengerei-district.
In deze (lange) straat zitten allerlei winkels die keuken/restaurant gerelateerde dingen verkopen. Restauranteigenaars komen hier hun inkopen doen, maar ook (voornamelijk) veel 'gewone' mensen en toeristen weten hun weg hiernaartoe te vinden.
Mijn doel was het kopen van een plastic replica van een stuk oo-toro, oftewel het beste stukje van de tonijn (en het duurste) en een van Thomas' favoriete sushi. Daarin ben ik geslaagd (en ik heb ook een stukje Ikura met komkommer voor mezelf gekocht, niet omdat ik dat zo lekker vind, maar hij lijkt zo verdraaid goed op 'da real thing'):
Omdat ik toch al in de buurt was, ben ik toen gelopen naar Asakusa, de 'oude' wijk van Tokyo, waar ik mijn camera nog wat verder wilde uitproberen. Ik heb nog een hoop te leren en kreeg niet alles voor elkaar wat ik wilde, maar het was ook niet geheel voor niets.
Aangezien ik toch in Asakusa was ben ik ook nog even langs een winkeltje geweest dat bekend staat om z'n senbei (soort rijstcrackers) en er daar enkele gekocht (heb me ingehouden vanwegen de financien, 'tis immers geen vakantie :))
Hoe ze smaken weet ik nog niet..... :)
.
Realiseer me nog steeds niet altijd dat ik hier nog wel even zit en dat dus niet elke dag perse optimaal benut hoeft te worden. Als in 'ik moet echt nog dit of dat gegeten hebben voor ik weer wegga', want dat weggaan duurt toch nog wel even :)
Inmiddels 3 schooldagen achter de rug. De grammatica (3 lessen per week) valt tot nu toe mee, de kanji zijn nog wel lastig, maar ik ga er m'n best voor doen. Ik merk wel dat ze beter blijven hangen als je ze tijdens een les en niet zelf thuis probeert te leren.
Gisteren kwam Thomas aan in Japan voor een 3 weken durende vakantie. Het is alweer ruim 4 jaar geleden dat we samen in Tokyo rondzworven, maar het was geen enkel moment vreemd om elkaar hier weer te zien.
We hebben de vrijdagavond goed besteed, met sushi, karaoke, een bezoekje aan de Engelse pub The Hub (waar we ooit de beruchte "wodka" Spiritus hebben gepoogd te drinken) en de 300yen Bar, die nu de Coins Bar heet, omdat de drankjes er niet meer 300 yen zijn (maar 315).
Vandaag voor het eerst met mijn nieuwe camera verder dan 100 meter van huis gegaan. Goed ingepakt in een vest ben ik een verlaat verjaardagscadeautje gaan kopen voor Thomas. Daarvoor ging ik naar Kappabashi-doori, oftewel het keukengerei-district.
In deze (lange) straat zitten allerlei winkels die keuken/restaurant gerelateerde dingen verkopen. Restauranteigenaars komen hier hun inkopen doen, maar ook (voornamelijk) veel 'gewone' mensen en toeristen weten hun weg hiernaartoe te vinden.Mijn doel was het kopen van een plastic replica van een stuk oo-toro, oftewel het beste stukje van de tonijn (en het duurste) en een van Thomas' favoriete sushi. Daarin ben ik geslaagd (en ik heb ook een stukje Ikura met komkommer voor mezelf gekocht, niet omdat ik dat zo lekker vind, maar hij lijkt zo verdraaid goed op 'da real thing'):
Omdat ik toch al in de buurt was, ben ik toen gelopen naar Asakusa, de 'oude' wijk van Tokyo, waar ik mijn camera nog wat verder wilde uitproberen. Ik heb nog een hoop te leren en kreeg niet alles voor elkaar wat ik wilde, maar het was ook niet geheel voor niets.
Aangezien ik toch in Asakusa was ben ik ook nog even langs een winkeltje geweest dat bekend staat om z'n senbei (soort rijstcrackers) en er daar enkele gekocht (heb me ingehouden vanwegen de financien, 'tis immers geen vakantie :))
Hoe ze smaken weet ik nog niet..... :)
woensdag 8 oktober 2008
School, visumstuff & things that go flash in the night
School
Gisteren was het tijd voor de plaatsingstest die zou bepalen in welke klas (op welk niveau) ik terecht zou komen. De test bestond voornamelijk uit het hardop oplezen van zinnen met veel kanji (=chinese karakters). Dat ging best wel goed. Daarna moest ik een aantal grammatica-vragen beantwoorden. Dat ging ho-pe-loos slecht.
Derhalve wilde de directeur en de testafnemer me aanvankelijk in de "Beginner 3"-klas stoppen. Dat klonk me wel erg laag in de oren en dus kwam ik met het argument dat ik het officiele niveau ３級(3kyuu), oftewel conversatieniveau zonder probleem zou moeten kunnen halen en toen werd besloten dat ik de "Intermediate 1"-klas zou mogen proberen. Jeuh!
Dussssss... zat ik vandaag om 13:30 met 3 klasgenoten in de Intermediate 1 klas te luisteren naar hoe je moet zeggen hoe iemand iemand anders iets laat doen/toestaat. Het bleek niet zo moeilijk en ik was blij dat ik niet in beginner 3 zat. Iedereen was verbaasd dat dat uberhaupt ooit was overwogen en de docente vroeg zich af of ik niet een niveau te laag zat.
Dat laatste denk ik niet. Het zou kunnen, maar een beetje herhaling kan absoluut geen kwaad (mijn grammatica is immers niet zo goed). Ik heb gezegd dat ik het nog een weekje aanzie, maar eigenlijk heb ik wel min of meer besloten gewoon in deze klas te blijven.
Morgen is het kanji-tijd. We zijn benieuwd.... Ik denk dat het niet zo heel moeilijk zal zijn (gezien de karakters die m'n klasgenoten gisteren hebben geleerd - o.m. 走る、歩く ＋ 場所).
Visumstuff
Vanochtend naar het registratiekantoor van de wijk waar ik in verblijf geweest en daar een gaijincard, of Alien Registration Card, aangevraagd. Daarmee kan ik me legitimeren i.p.v. met mijn paspoort en kan ik een werkvergunning aanvragen, bankrekening openen en mobiele telefoon kopen. Omdat het 2 weken duurt totdat ik die kaart krijg heb ik 2 bewijzen van aanvraag aangevraagd en direct gekregen zodat ik die dingen alvast kan gaan doen. Morgen maar een bankrekening openen dan maar...? We see well....
& things that go flash in the night...!
Ok, ok, ik kon het niet laten en heb ondanks de stijgende yen, het stemmetje in m'n hoofd dat zegt'geduld' en wat er nog meer zij de Nikon D90 gekocht. Hoeveel ie kostte ga ik niemand mee lastig vallen (inclusief mijzelf), maar in ieder geval heb ik er vooralsnog geen spijt van. Tot nu toe heb ik alleen nog foto's in auto-modus genomen, thuis en buiten (het was avond, vandaar de titel van dit stukje) en ben tot nu toe erg onder de indruk. Ik snap nog heel veel niet en de volledig Japanse handleiding helpt daar ook niet erg bij, maar dat komt nog wel. Voordat de herfstkleuren hun intrede doen kan ik in ieder geval nog even oefenen (en dat ga ik ook zeker doen!)
Foto's volgen (echt waar)!
Gisteren was het tijd voor de plaatsingstest die zou bepalen in welke klas (op welk niveau) ik terecht zou komen. De test bestond voornamelijk uit het hardop oplezen van zinnen met veel kanji (=chinese karakters). Dat ging best wel goed. Daarna moest ik een aantal grammatica-vragen beantwoorden. Dat ging ho-pe-loos slecht.
Derhalve wilde de directeur en de testafnemer me aanvankelijk in de "Beginner 3"-klas stoppen. Dat klonk me wel erg laag in de oren en dus kwam ik met het argument dat ik het officiele niveau ３級(3kyuu), oftewel conversatieniveau zonder probleem zou moeten kunnen halen en toen werd besloten dat ik de "Intermediate 1"-klas zou mogen proberen. Jeuh!
Dussssss... zat ik vandaag om 13:30 met 3 klasgenoten in de Intermediate 1 klas te luisteren naar hoe je moet zeggen hoe iemand iemand anders iets laat doen/toestaat. Het bleek niet zo moeilijk en ik was blij dat ik niet in beginner 3 zat. Iedereen was verbaasd dat dat uberhaupt ooit was overwogen en de docente vroeg zich af of ik niet een niveau te laag zat.
Dat laatste denk ik niet. Het zou kunnen, maar een beetje herhaling kan absoluut geen kwaad (mijn grammatica is immers niet zo goed). Ik heb gezegd dat ik het nog een weekje aanzie, maar eigenlijk heb ik wel min of meer besloten gewoon in deze klas te blijven.
Morgen is het kanji-tijd. We zijn benieuwd.... Ik denk dat het niet zo heel moeilijk zal zijn (gezien de karakters die m'n klasgenoten gisteren hebben geleerd - o.m. 走る、歩く ＋ 場所).
Visumstuff
Vanochtend naar het registratiekantoor van de wijk waar ik in verblijf geweest en daar een gaijincard, of Alien Registration Card, aangevraagd. Daarmee kan ik me legitimeren i.p.v. met mijn paspoort en kan ik een werkvergunning aanvragen, bankrekening openen en mobiele telefoon kopen. Omdat het 2 weken duurt totdat ik die kaart krijg heb ik 2 bewijzen van aanvraag aangevraagd en direct gekregen zodat ik die dingen alvast kan gaan doen. Morgen maar een bankrekening openen dan maar...? We see well....
& things that go flash in the night...!
Ok, ok, ik kon het niet laten en heb ondanks de stijgende yen, het stemmetje in m'n hoofd dat zegt'geduld' en wat er nog meer zij de Nikon D90 gekocht. Hoeveel ie kostte ga ik niemand mee lastig vallen (inclusief mijzelf), maar in ieder geval heb ik er vooralsnog geen spijt van. Tot nu toe heb ik alleen nog foto's in auto-modus genomen, thuis en buiten (het was avond, vandaar de titel van dit stukje) en ben tot nu toe erg onder de indruk. Ik snap nog heel veel niet en de volledig Japanse handleiding helpt daar ook niet erg bij, maar dat komt nog wel. Voordat de herfstkleuren hun intrede doen kan ik in ieder geval nog even oefenen (en dat ga ik ook zeker doen!)
Foto's volgen (echt waar)!
Abonneren op:
Posts (Atom)
