Mijn vader in Japan - week 1

Mijn vader is inmiddels een week in Japan en het bevalt hem vooralsnog prima.

Hij is erg te spreken over de vriendelijkheid van de mensen en het feit dat de stad misschien vol met mensen is, maar nooit druk overkomt. Dat heeft weer voornamelijk te maken met dat er weinig agressie is en mensen zonder zich al te druk te maken langs elkaar heengaan. Ook is de drukte meer geconcentreerd dan hij had verwacht en zijn er dus ook veel rustige plaatsen te vinden.

Zondag ging ik hem ophalen van het vliegveld (een aardig reisje toch nog) en vervolgens gingen we naar de ryokan waar hij verblijft. Een ryokan is een soort Japanse stijl hotel, meestal gerund door een (wat ouder) echtpaar en vaak zijn de kamers ook Japanse stijl, dus met een futon (bed) op de grond en de vloer bestaande uit tatami-matten. Deze ryokan heeft ook westerse stijl kamers, maar mijn vader ging voor de full-Japan-experience, en dus slapen op de grond.

Ik had deze week gewoon school, altijd 's middags, dus zagen we elkaar meestal tegen het eind van de middag. Tot die tijd ging hij dan zelf op pad. De dingen die we samen konden doen waren voornamelijk samen eten, maar gelukkig is er op dat gebied genoeg te beleven, zodat het niet saai wordt.

Zondag: een rondleiding gegeven door Shibuya, een drukke 'jongeren/jonge mensen-wijk', en vanuit Shibuya richting het noorden gelopen door Harajuku, een jongere jongerenwijk, naar Yoyogi, waar ik 5 jaar geleden woonde toen ik voor het eerst een bezoek bracht aan Japan. Even langs het Yoyogi=park gelopen waar nog steeds elke zondag de 'Elvissen' op rock & roll muziek aan het dansen zijn, het blijft leuk. Uiteindelijk gegeten bij AMA, een erg goed Curry-restaurant. Niet erg Japans, maar te goed om over te slaan. De lunch bestond overigens uit raamen, noedels, die ook goed bevielen.
Maandag: We spraken af voor het Yoyogi-station om de wandeling voort te zetten richting Shinjuku, het zaken-/winkel-/entertainmentdistrict, waar we even een arcadehal binnen zijn gelopen om Taiko-no-Tatsujin te spelen, een taiko-spel. We waren geen Garyu, maar het ging ons wel goed af. Avondeten werd genuttigd bij Watami, een izakaya. Ik weet niet zeker of ik al eens heb uitgelegd wat een izakaya is, maar dat is een restaurant waar je niet 1, maar meerdere gerechten bestelt, die je vervolgens met z'n allen nuttigt. Regelmatig, maar lang niet altijd, heb je een (semi-)prive ruimte om te zitten, dus je kunt niet rechtstreeks op de tafel van de buren kijken.
Dinsdag: Even ietwat cultureel doen in Asakusa. Sensouji bekeken, een van de grootste, oudere tempels van Tokyo. Zie ook een van m'n eerste blogs, die met de nep-sushi. Het avondeten was ditmaal paling (unagi) niet gerookt maar gegrild en vervolgens met een kwast besmeerd met een specifieke saus. We hadden allebei een dubbele portie, wat min of meer neer komt op een hele paling en dat was even net iets teveel van het goede (wel alsnog alles opgegeten natuurlijk).

(ja, op deze foto is er al een hap uit)

Woensdag: Sangenjaya -mijn buurt- laten zien, en natuurlijk mijn huis. Van de eigenares van het huis, die in het naastgelegen huis woont, kregen we om de een of andere reden twee gebakjes.



's Avonds was het tijd om voor het eerst in Japan sushi te eten, en dat gingen we doen bij m'n huidige favoriete kaiten-sushi, de lopende band sushi-tent waar de bordjes met sushi langs je komen schuiven. Nu haal ik zelf nooit wat van de band, maar vraag het liefst wat ik wil hebben aan de itamae, de sushi-chef, zodat de rijst en het zeewier verser zijn (de vis zal qua versheid niet uitmaken, hoewel het toch altijd beter is als het uit een afgesloten doosje komt). We hebben van alles gegeten, maar ik ga me niet wagen aan een lijstje, omdat ik geen zin heb om alles naar het Nederlands te vertalen :) Misschien een andere keer!
Donderdag: gingen we yaki-niku-en, wat ik doorgaans indoor barbecue noem. We gingen naar AnAn, een goedkoop, maar goed restaurant, op de eerste verdieping van een gebouw midden in Shibuya. Op de trap wordt enigszins aangegeven dat er een restaurant zit, maar de gemiddelde toerist zal er voorbij lopen. Wij natuurlijk niet. We hebben ons aardig volgegeten aan verschillende soorte vlees en ook wat inktvis op de 'barbecue' gegooid en daarnaast nog wat salade gegeten voor de vitamientjes. Het meest bijzondere was voor mijn vader de plakjes koeientong, maar die gingen er ook wel in.



Vrijdag heb ik even aan mijzelf besteed. Eerst met de mensen van school naar de Starbucks, een ietwat vast vrijdagritueel, en daarna thuis eerder gemaakt eten opgewarmd en goed genikst :)
Zaterdag, vandaag, met Ruri en mijn vader naar karaoke geweest. Mijn vader had al gauw de smaak te pakken en heeft wel een aantal nummers gezongen. Daarna met z'n 3-en gegeten bij Hanbei, een ouderwets aanvoelend restaurant, met ouderwetse muziek, aankleding en eten. Tot slot purikura-foto's genomen, een soort fotohokjes met allerlei thema's en achtergronden. Wellicht dat ook hiervan ooit nog eens een uitgebreidere uitleg komt.

Ik realiseer me dat bijna dit hele bericht over eten gaat. Niet dat daar iets mis mee is, maar morgen gaan m'n vader en ik naar Hakone, en heb ik wellicht ook niet-eten-gerelateerde verhalen te vertellen. Maar ik beloof niks!