Blijkbaar had ie genoeg tijd om ook even langs Japan te varen en e.e.a. aan kado's achter te laten. Voor Ruri waren er o.m. stroopwafels, een Welsch Corgi kalender en een sudoku-boek, en voor mij o.a. een stekkerdoos (had niet genoeg stocontacten), 2 manga en KitKat in verschillende smaken (caramelpudding, meloen, etc). Voor Ruri waren er 2 gedichten in het Japans.
Zaterdag en zondag stonden in het teken van werk!
Eens per jaar in december kunnen niet-Japanners een tentamen afleggen waarmee ze kunnen aantonen wel niveau Japans zij beheersen, in het Engels de Japanese Language Proficiency Test genaamd. Er zijn 4 niveaus, van makkelijk (4) tot moeilijk (1). Twee klasgenoten gingen zondag voor niveau 3.
Ik wil de test volgend jaar gaan doen, maar dan op niveau 2. Dit jaar kon ik alvast een kijkje in de keuken nemen door te assisteren op deze dag. De universiteit waar het festijn plaatsvond was lekker dichtbij en ik hoefde gelukkig niet alles zelf uit te zoeken, aangezien Ruri ook aan het werk ging op dezelfde locatie.
Van te voren was niet helemaal duidelijk welk op niveau de test zou worden afgenomen op deze locatie. Ik hoopte op 4 of 3, dan was ik er zeker van dat mijn Japans tenminste beter was dan zij die de test zouden gaan doen. 2 zou ook nog wel OK zijn dacht ik, maar uiteindelijk bleek onze locatie alleen niveau 1 te doen.
Ik maakte me daar een beetje zorgen over, met name omdat er verwacht werd dat alle mensen van de staf beleefd Japans zouden gebruiken (op de lagere niveaus hoeft dat niet zo, want dat begrijpt men toch niet ;)), maar uiteindelijk viel het allemaal wel mee.
Mijn taak was de boel op de gang in goede banen te leiden en mensen die tijdens de test naar de WC moesten te begeleiden en verder vragen beantwoorden over van alles en nogwat. Hoewel ik soms de vragen niet meteen helemaal begreep en soms 'nee' moest verkopen als ik het antwoord niet wist, ging het op zich wel goed. Op een gegeven moment, tijdens het luisterexamen kwam een meisje al hoestend naar buiten en ging vervolgens, nog steeds continu hoestend, ineengedoken midden op de gang zitten. Ik wist niet zo goed wat ik ermee aanmoest, aangezien ze zo haar hele tentamen miste, maar ze kon ook niet terug naar binnen voordat het hoesten volledig was afgelopen. De man van het geluid die er ook was wilde haar niet terug naar binnen laten, maar ik vond het zielig als ze de test niet af kon maken en liet haar weer naar binnen toen het hoesten was afgelopen.
Achteraf bleek dat tijdens het luisterexamen mensen niet terug naar binnen mogen als ze eenmaal naar buiten zijn gegaan. Het meisje moest aan het eind mee met een van de leidinggevenden en het was onduidelijk of het luisteronderdeel voor haar ongeldig zou worden verklaard.
Ze kwam voordat het laatste onderdeel begon nog naar me toe om te vertellen hoe 't was afgelopen, maar het feit dat mijn Japans ver onder niveau 1 ligt en haar mompelende manier van praten maakte dat ik uiteindelijk niet weet wat er is gebeurd. Ik wil graag denken dat het toch gewoon mee heeft geteld, want dat zou betekenen, dat ik haar daarbij geholpen heb :)
Aan het eind moest er worden opgeruimd en vond de betaling plaats. Die was in cash, dus je kon in ieder geval meteen zien waarvoor je gewerkt had. Het was geen megabedrag, en ik moet nog 2x dit bedrag verdienen voordat ik de prijs van het pak wat ik hiervoor heb gekocht eruit heb, maar toch leuk.
Overigens was zaterdag de voorbereiding op deze dag met uitleg en het ophangen van richtingaanwijzers en andere bordjes om op de dag zelf zoveel mogelijk vragen te voorkomen. Ik vreesde dat ik de uitleg niet zou begrijpen, maar het meeste was wel te volgen of in de loop der tijd achter te komen.
Vanaf volgend jaar zijn er voor niveau's 1 en 2 ook examens in juli en ik overweeg dan niveau 2, Business Level, te proberen. Wellicht kan Ruri dan ook komen werken die dag, zou wel gezellig zijn n_n
Vooralsnog ben ik blij dat het voorbij is en vandaag was een lekker rustig dagje waarin niets bijzonders is gebeurd. Heerlijk! n_n
Geen opmerkingen:
Een reactie posten